زیبایی عشق به سکوت است نه به فریاد!

گنجشک و خدا

روزها گذشت وگنجشك با خدا هیچ نگفت

فرشتگان سراغش را ازخدا گرفتند

وخدا هربار به فرشتگان اینگونه  میگفت :

می اید من تنها گوشی هستم كه غصه هایش رامی

شنود ویگانه قلبی ام كه دردهایش را در خود نگه می

 دارد

وسرانجام گنجشك روی شاخه ای از درخت دنیا نشست

فرشتگان چشم به لبهایش دوختند

گنجشك هیچ نگفت وخدا لب به سخن گشود:

" با من بگو از انچه سنگینی سینه توست."

گنجشك گفت: لانه كوچكی داشتم ارامگاه

 خستگی هایم بود وسرپناه بی كسی ام

تو همان راهم از من گرفتی    این توفان بی موقع چه

 بود؟

چه می خواستی از خانه محقرم كجای دنیا را گرفته بود ؟

وسنگینی بغضی راه بر كلامش بست

سكوتی درعرش طنین انداز شد

فرشتگان همه سر به زیر انداختند

خدا گفت : ماری درراه لانه ات بود خواب بودی باد را

 گفتم تا لانه ات را واژگون كند

انگاه تو از كمین مارپر گشودی

گنجشك خیره در خدایی خدا مانده بود

خدا گفت :وچه بسیار بلاها كه به واسطه محبتم از تو

 دور كردم و تو ندانسته به دشمنیم برخاستی

اشك در دیدگان گنجشك نشسته بود

ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت

های های گریه هایش ملكوت خدا را پر كرد